Gotowi na biometan

Zapraszamy do zapoznania się z Mapą Chłonności sieci gazowej – kluczowym narzędziem wspierającym identyfikację najbardziej korzystnych lokalizacji dla powstawania biometanowni i usprawniającego proces ich przyłączenia do sieci gazowej.

Zapraszamy również do zapoznania się z pełną wersją strony pod adresem https://www.gotowinabiometan.pl
Biometanownia widziana z ujęcia z drona, widać kopuły zbiorników, obok zielone pola i lasy, w tle widoczny horyzont

Zgodnie z planem Unii Europejskiej produkcja biometanu w UE, zarówno w postaci biogazu jak i biometanu, ma osiągnąć 35 mld Nm3 rocznie do 2030 r., a szacowane potrzeby inwestycyjne na ten okres wynoszą 37 mld EUR.

Na gruncie krajowym dokumentem strategicznym dla rozwoju biometanu jest m.in. Krajowy Plan w dziedzinie Energii i Klimatu (KPEiK), w którym dostrzeżono potencjał biometanu w Polsce i oszacowano go na 3,2 mld Nm3 w 2030 r.

Gaz ziemny odpowiada za istotną część pokrycia zapotrzebowania na energię pierwotną w kraju, a popyt na ten surowiec nie ulegnie spadkowi wcześniej niż w 2030 r. – wówczas przewiduje się szczyt zapotrzebowania na poziomie ok. 23 mld Nm3 (17 mld Nm3 w 2023 r.). Ze względu na wzrost efektywności energetycznej po 2030 r., zakładamy stabilizację zużycia gazu w Polsce, z jednoczesnym wzrostem udziału biometanu w ilości transportowanego gazu. 

Ze względu na pomostową rolę paliwa gazowego w procesie transformacji energetycznej (w przejściowym okresie emisyjność sektora elektroenergetycznego będzie obniżana przez częściowe zastępowanie jednostek węglowych przez jednostki gazowe), niezbędne jest zagwarantowanie pewności dostaw tego surowca do Odbiorców. Alternatywą, wpływającą na zmniejszenie importu gazu ziemnego do kraju oraz pozwalającą na zwiększenie wykorzystania krajowych źródeł energii jest produkcja gazów zdekarbonizowanych. Dotyczy to w szczególności rozpoczęcia wytwarzania biometanu, który swoimi parametrami technicznymi nie różni się praktycznie od gazu ziemnego.

Celem do 2030 r. jest rozwijanie wykorzystania biometanu stanowiącego alternatywę dla gazu ziemnego. Oczekujemy, że w perspektywie do 2050 r., mieszanka biometanu z gazem ziemnym będzie stanowiła podstawę miksu energetycznego, a szacowany potencjał produkcji przekroczy 13 mld Nm3 na rok.
Biometan powstaje poprzez oczyszczenie biogazu z niepożądanych związków (m.in. siarki, siloksanów i dwutlenku węgla) co powoduje zwiększenie stężenia metanu. W wyniku procesów oczyszczania i uszlachetniania powstaje biometan, którego parametry są zbliżone składem do gazu ziemnego (gazu wysokometanowego typu E – o zawartości metanu powyżej 95%). Jest postrzegany jako paliwo uniwersalne, a ze względu na swoje właściwości może być wykorzystany w wielu sektorach, m.in. do produkcji energii elektrycznej, ciepła oraz w procesach przemysłowych czy w transporcie.

Biogaz jest mieszaniną gazów powstającą w procesie biologicznym, z masy organicznej, do której nie ma dostępu tlen. Może być otrzymywany z surowców rolniczych, produktów ubocznych rolnictwa, płynnych lub stałych odchodów zwierzęcych, produktów ubocznych lub pozostałościach przemysłu rolno-spożywczego, biomasy leśnej, ścieków czy odpadów komunalnych. Jest wytwarzany w procesie fermentacji metanowej przez mikroorganizmy anaerobowe. Składa się głównie z metanu i dwutlenku węgla i może zawierać niewielkie ilości siarkowodoru, wodoru, wody, tlenku węgla oraz siloksanów.



Istnieje kilka wariantów wprowadzenia biometanu do sieci gazowej zależnych od lokalizacji potencjalnej biometanowni oraz uwarunkowań technicznych dystrybucyjnej lub przesyłowej sieci gazowej. Optymalne rozwiązanie określimy w ramach procesu przyłączeniowego w wydanych przez nas warunkach przyłączenia biometanowni do sieci gazowej.
Zobacz szczegółowe informacje dotyczące zasad przyłączania do naszej sieci

Schemat graficzny przedstawiający możliwe warianty wprowadzania biometanu do sieci gazowej.



Najkorzystniejszy wariant przyłączenia każdorazowo określamy w warunkach przyłączenia do sieci gazowej z uwzględnieniem wniosku klienta i istniejących możliwości technicznych zależnych m.in. od lokalizacji projektowanej biometanowni względem istniejącej sieci gazowej.

Zgodnie z powyższym schematem biometan może być wprowadzany do:
  1. obszaru dystrybucyjnego sieci średniego ciśnienia zasilanego z sieci gazowej wysokiego ciśnienia. W tym wariancie może istnieć konieczność dostosowania parametru ciepła spalania biometanu do ciepła spalania paliwa gazowego transportowanego w danym obszarze dystrybucyjnym i w tym celu montowana jest instalacja dostosowująca ciepło spalania. W przypadku ograniczonej chłonności strefy dystrybucyjnej montowana jest instalacja sprężająca gaz tzw. reverse-flow do wysokiego ciśnienia, która umożliwia przepływ zwrotny paliwa gazowego ze strefy dystrybucyjnej do sieci gazowej wyższego ciśnienia.

  2. obszaru dystrybucyjnego sieci średniego ciśnienia w punkcie zasilania tego obszaru z sieci gazowej wysokiego ciśnienia. Takie przyłączenie nie wymaga zmiany paramentu ciepła spalania, ponieważ strumienie gazów mieszają się przed zasileniem pierwszego odbiorcy. W przypadku ograniczonej chłonności strefy dystrybucyjnej realizowane jest dodatkowe połączenie systemowe z inną (innymi) strefami dystrybucyjnymi.

  3. dystrybucyjnej lub przesyłowej sieci wysokiego ciśnienia. Warunkiem jest budowa instalacji sprężania, pozwalająca na zatłoczenie biometanu do tej sieci. Takie przyłączenie charakteryzuje się pełną chłonnością oraz nie wymaga zmiany parametru ciepła spalania.

  4. odrębnej sieci gazowej zasilającej ograniczoną liczbę odbiorców na danym terenie. Takie przyłączenie nie wymaga zmiany parametru ciepła spalania, bowiem wszyscy odbiorcy zasilani są z jednego źródła. Chłonność takiej strefy warunkowana jest wielkością zużycia biomentanu przez odbiorców.

  5. istniejących lub wybudowanych punktów wejścia przy stacjach redukcyjnych lub stacjach regazyfikacji LNG umożliwiających wtłoczenie biometanu do sieci gazowej. W tym przypadku transport biometanu do punktu odbioru skroplonego lub sprężonego biometanu odbywa się samochodami z dostosowanymi do tego celu zbiornikami. Jest to opcja tzw. wirtualnych gazociągów. Lokalizacja punktów zatłaczania biometanu do sieci gazowej będzie zapewniała chłonność oraz nie będzie konieczności zmiany parametru ciepła spalania.
Chłonność w strefie dystrybucyjnej w miejscu przyłączenia decyduje o ilości biometanu możliwej do wprowadzenia do sieci gazowej. W uproszczeniu odpowiada ona minimalnemu poborowi gazu w ciągu jednej godziny przez Odbiorców zasilanych z tej sieci. Na niektórych obszarach mogą wystąpić ograniczenia odbioru biometanu, gdy Odbiorcy przyłączeni do systemu dystrybucyjnego znacząco zmniejszą ilości odbieranego paliwa gazowego.

W przypadku podłączenia biometanowni do sieci wysokiego ciśnienia ograniczenia chłonności nie występują lub mają charakter incydentalny.

Mapa Chłonności systemu dystrybucyjnego PSG (stan na 12.06.2026 r.).
Przyjęto, że 250 Nm3/h chłonności odpowiada 1 MWe mocy elektrycznej.



Podstawowym celem mapy jest zapewnienie dostępu do informacji o możliwościach przyłączeniowych (możliwości odbioru paliwa gazowego – biometanu) do sieci gazowych średniego i wysokiego ciśnienia.

Zakres prezentowanych danych obejmuje:
  • obszary dystrybucyjne średniego ciśnienia z klasyfikacją chłonności godzinowej i dobowej w sześciu przedziałach barwnych,
  • przebiegi gazociągów wysokiego ciśnienia z przypisanymi wartościami chłonności godzinowej dla poszczególnych odcinków,
  • orientacyjne trasy gazociągów średniego ciśnienia o średnicy powyżej 80 mm,
  • dane punktowe dotyczące liczby podpisanych i procedowanych umów oraz ważnych warunków przyłączeniowych w podziale regionalnym.
Aplikacja oferuje również szereg funkcjonalności, które ułatwiają analizę przestrzenną i prezentację danych. Pomiar odległości pozwala w prosty sposób określać dystans projektowanej inwestycji (biometanowni) od najbliższego gazociągu na mapie. Możliwe jest nanoszenie tymczasowych adnotacji w postaci punktów, linii, wielokątów czy tekstu, przydatnych w dyskusjach technicznych, lokalizacyjnych np. z naszym doradcą ds. transformacji energetycznej.

Wartości przedstawione na Mapie Chłonności mają wyłącznie charakter poglądowy i nie mogą stanowić podstawy do podejmowania decyzji inwestycyjnych. Dokumentem właściwym do określenia chłonności sieci są warunki przyłączenia do sieci gazowej, w których określona zostanie chłonność sieci na podstawie najbardziej aktualnych danych. Wykorzystywanie danych z Mapy Chłonności wprost do analiz może być obarczone błędem wynikającym ze zmienności rzeczywistego zapotrzebowania i prowadzić do błędnych wniosków i decyzji.

Polska Spółka Gazownictwa sp. z o.o. prezentuje je wyłącznie informacyjnie i nie ponosi żadnej odpowiedzialności za ich przetwarzanie, decyzje podejmowane na podstawie wyżej wymienionych danych, czy wykorzystanie do jakichkolwiek celów własnych.
Zobacz szczegółowe informacje dotyczące chłonności sieci
Zapraszamy do kontaktu z naszymi Doradcami ds. Transformacji Energetycznej.
Oddział Zakład Gazowniczy (OZG) Doradca ds. Transformacji Energetycznej Telefon komórkowy Adres e-mail
OZG Jasło, OZG Kielce, OZG Lublin Waldemar Dybaś 885 883 598 [email protected]
OZG Olsztyn, OZG Białystok Paweł Olender 691 740 171 [email protected]
OZG Opole, OZG Kraków, OZG Zabrze Agnieszka Michala 885 552 112 [email protected]
OZG Poznań, OZG Wrocław Jerzy Magas 605 318 886 [email protected]
OZG Szczecin, OZG Gorzów Wlkp., OZG Koszalin Małgorzata Rutkowska-Pyszorska 603 113 759 [email protected]
OZG Warszawa, OZG Łódź Sylwia Kur​an 697 172 526 [email protected]
OZG Gdańsk, OZG Bydgoszcz Paweł Cywiński 693 030 325 [email protected]
Biometan wprowadzany do sieci gazowej musi spełniać wymagania dla paliw w sieci dystrybucyjnej określone w Rozporządzeniu Ministra Gospodarki z dnia 2 lipca 2010 r. w sprawie szczegółowych warunków funkcjonowania systemu gazowego, Instrukcji Ruchu i Eksploatacji Sieci Dystrybucyjnej (IRiESD) oraz warunkach przyłączenia. 

Jako operator systemu dystrybucyjnego musimy zapewnić, aby wprowadzenie do sieci dystrybucyjnej biometanu nie powodowało pogorszenia parametrów kalorycznych paliwa gazowego dostarczanego Odbiorcom z sieci dystrybucyjnej. Wymagane parametry jakościowe dla biometanu wprowadzanego do sieci dystrybucyjnej każdorazowo określamy w warunkach przyłączenia do sieci gazowej w zależności od parametrów panujących w danym obszarze dystrybucyjnym. Pomiar parametrów jakościowych wprowadzanego do sieci dystrybucyjnej biometanu jest obowiązkiem Operatora Biometanowni.
Przyłączenie do sieci dystrybucyjnej instalacji biometanowej wymaga podpisania z nami odrębnego porozumienia ustalającego warunki i sposoby współpracy z Operatorem Biometanowni. Porozumienie zawieramy zgodnie z postanowieniami i w terminie określonym w umowie o przyłączenie. W porozumieniu uregulowane są w szczególności kwestie wskazane w pkt. 7.4 IRiESD oraz m.in. zasady przekazywania przez Operatora Biometanowni wyników pomiaru wielkości ciepła spalania na podstawie wskazań chromatografu zainstalowanego w punkcie wejścia do systemu dystrybucyjnego zgodnie z wymogami wskazanymi w warunkach przyłączenia.
Po przyłączeniu biometanowni do sieci dystrybucyjnej oraz podpisaniu porozumienia z Operatorem Systemu Dystrybucyjnego (OSD), określającego zasady współpracy z Operatora Źródła (biometanowni) z OSD, możliwe są dwa modele zlecania świadczenia usługi dystrybucyjnej w systemie dystrybucyjnym.

Biometanownia może samodzielnie działać jako Zleceniodawca Usługi Dystrybucyjnej (ZUD), zawierając umowę o świadczenie usługi dystrybucyjnej z OSD (PSG) oraz umowę przesyłową z OSP (GAZ-SYSTEM S.A.). W tym przypadku biometanownia przejmuje wszystkie obowiązki formalne i operacyjne związane z wprowadzaniem biometanu do systemu OSD, w tym składanie Pojedynczego Zlecenia Dystrybucji (PZD) do OSD oraz wniosku o przydział zdolności przesyłowych (PZ) do OSP.

Alternatywnie, biometanownia może przekazać te obowiązki innemu sprzedawcy paliwa gazowego, który zawarł wymagane umowy (przesyłową i dystrybucyjną) i posiada status ZUD. Wówczas to ten podmiot odpowiada za zlecenia usług do OSD i OSP, w tym za składanie PZD, a biometanownia koncentruje się wyłącznie na wytwarzaniu biometanu i dostarczaniu go do wejścia do systemu dystrybucyjnego.

Wniosek możesz złożyć osobiście lub korespondencyjnie. Lista naszych jednostek dostępna jest tutaj.

Czas oczekiwania na wydanie warunków przyłączenia do sieci gazowej lub informacji o możliwości przyłączenia do sieci gazowej wynosi 90 dni od daty złożenia kompletnego wniosku. 

Więcej informacji na temat przyłączenia biometanowni do sieci gazowej znajdziesz tutaj.

Dokumenty potrzebne do uzyskania warunków przyłączenia:

  • wypełniony wniosek o określenie warunków przyłączenia dla biometanowni - grupa przyłączeniowa C. Wniosek jest dostępny w plikach do pobrania powyżej,
  • plan zabudowy lub szkic sytuacyjny z zaznaczoną instalacją biometanu, siecią gazową, sąsiednimi obiektami i lokalizacją punktu wejścia do systemu w skali 1:500, 1:1000 lub 1:2000,
  • odpis z rejestru przedsiębiorców KRS,
  • oświadczenie dotyczące tytułu prawnego do korzystania z obiektu lub nieruchomości,
  • pełnomocnictwo, w przypadku, gdy z wnioskiem występuje pełnomocnik wnioskodawcy, jeżeli uprawnienie to nie wynika z ww. dokumentów.

Więcej informacji na temat przyłączenia biometanowni do sieci gazowej znajdziesz  tutaj.

Opłata za przyłączenie biometanowni do sieci gazowej PSG wynosi zgodnie z obowiązującą taryfą 100% rzeczywistych nakładów na realizację przyłączenia. Wysokość tej opłaty wskazana w umowie o przyłączenie jest wyliczona w oparciu o szacunkowe nakłady na realizację przyłączenia, co oznacza, że po realizacji inwestycji może ulec zmianie. 

Więcej informacji na temat przyłączenia biometanowni do sieci gazowej znajdziesz tutaj.

Chłonność strefy dystrybucyjnej w miejscu przyłączenia decyduje o ilości biometanu możliwej do wprowadzenia do sieci gazowej. W uproszczeniu odpowiada ona minimalnemu poborowi gazu w ciągu jednej godziny przez Odbiorców zasilanych z tej sieci. Na niektórych obszarach mogą wystąpić ograniczenia odbioru biometanu, gdy Odbiorcy przyłączeni do systemu dystrybucyjnego znacząco zmniejszą ilości odbieranego paliwa gazowego. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Średnia wartość ciepła spalania w obszarze, do którego wprowadzany jest do sieci dystrybucyjnej biometan nie może się różnić więcej niż o ±4% od ciepła spalania określonego w jakimkolwiek punkcie tego obszaru, zgodnie z § 40, ust 3a Rozporządzenia Ministra Gospodarki z dnia 2 lipca 2010 r. w sprawie szczegółowych warunków funkcjonowania systemu gazowego. Dodatkowo, zgodnie z zapisami standardu Gospodarczej Izby Gazownictwa ST-IGG-4403 wprowadzenie do sieci dystrybucyjnej biometanu nie powinno powodować pogorszenia parametrów kalorycznych paliwa gazowego dostarczanego odbiorcom z sieci dystrybucyjnej. Aktualnie w Obszarach Rozliczeniowych Ciepła Spalania (ORCS) występują wartości ciepła spalania w przedziale od 38 do nawet 43 MJ/m3. Wartości ciepła spalania dla poszczególnych ORCS znajdują się tutaj.